Ongelovelijk hoe de tijd vliegt als je je amuseert.

Aan het einde van onze tweede dag zijn de meesten moe en voldaan terug naar het hotel vertrokken. We hebben geprobeert om toch het maximum uit ons verblijf te halen en zo goed het kan de aangeboden vervoersmiddelen te gebruiken.

Een korte schets van ons tijdsgebruik de afgelopen 36 uur.

Na de heerlijke rit over het stukje Route 66 en een bezoek aan de hooverdam, waarbij we tot in de machine kamer doordrongen, arriveerden we gisteren rond 17.00 uur in Vegas. Reeds vanop 30 km afstand kan je de stad zien verschijnen aan de horizon, en hoe dichter je komt , hoe meer verbazingwekkend het wordt. Terwijl hier een woestijn zou moeten zijn, is er een uitgestrekte stad van meer dan 400.000 bewoners, die dan nog eens jaarlijks 40 miljoen bezoekers over de vloer kijkt.

Het pronkstuk, de Las Vegas Boulevard is een bebouwde straat van ongeveer 6 km, waar het ene casino naast het andere staat, of waar men opnieuw een nieuw Casino bouwt. Wij zitten in het Hooters Casino, aan het begin van de strip, aan de andere kant ligt de Stratosphere, een toren van 320 meter hoog, mat daarop nog een klein pretparkje. We begonnen onze verkeningstocht gisteren door met de wagens, de ganse strip stapvoets af te rijden, sneller kon niet, er was file (die is er steeds). Hier en daar werd de eerste foto genomen, maar toch werd het een beetje stil in de wagen, zoveel (......) hadden ze nog nooit gezien.

We reden daarna verder naar Freemont street, het oude down town van Las Vegas, waar meer dan 100 jaar geleden de eerste casino's hun deuren opende. Ondertussen is deze buurt volledig opgeknapt, en heeft men de straat overkoepeld met een TV scherm van bijna een Km land, en 3 rijvakken breed. Elke avond, op het uur, wordt er op dit schem een multimedia show afgespeeld, en schalt de muziek door de geluidsinstallatie. Spontaan beginnen al de opgedaagde bezoekers mee te zingen en dansen, een fantastische belevenis.

Daarna trokken we terug naar The Stratosphere, om vanop 300 m hoog de stad te aanschouwen. Het was wel heel winderig daarboven, maar er is zowel een openlucht als een gesloten verdieping vanwaar je een spactaculair zicht hebt over de stad. Deze is ondanks de duisternis een verlichte parel in de nacht, dus hebben we geprobeerd enkele spectaculaire beelden et schieten. De groeps foto van gisteren staat ook op de blog, maar is het resultaat van proffesioneel photoshopping van de hotelcrew. We keerden na middernacht terug naar het hotel voor een welverdiende nachtrust.

Vanmorgen mochten we uitslapen, afspraak om 9.30 in de lobby, en na een korte ochtendwandeling  stonden we om 10 uur aan het ontbijtbuffet in de Luxor. Nog zo iets typisch, voor lekker, veel eten moet je nu ook in Las Vegas zijn, en deze all you can eat formules zijn enorm geliefd bij de amerikanen, wat zeker te zien is aan hun lijn(en).

Daarna namen we de sneltrein terug naar de Stratospheren, om nogmaals naar boven te gaan , ditmaal om beelden te schieten bij daglicht. Vandaar kon iedereen deze namiddag terug richting hotel stappen, of met de bus, die continu over de strip rijdt, zich laten brengen. Gepakt en gezakt met allerhande aankopen kwamen we rond 9 uur terug aan het hotel. Nu nog ons laatste geld gaan vergokken hier beneden in het hotel, of toch vroeg naar bed met nog een pilsje op de kamer , wie zal het zeggen, want what happens in Vegas, stays in Vegas.  

Morgen maken we de doorsteek naar de Amerikaanse westkust en slaan we onze tenten op in Hollywood.